ENDEGEESTERSTRAATWEG EN KASTEEL ENDEGEEST IN OEGSTGEEST

In tegenwoordigheid van Zijne Excellentie den minister van Binnenlandsche Zaken heeft de officieele opening plaats gehad van de inrichting "Voorgeest,"onder Oegstgeest , bij Leiden, deel uitmakende van het complex "Endegeest", "Rhijngeest", voor krankzinnigen en zenuwlijders, een afd. voor jeugdige idioten, allen instellingen van Leiden. Reeds drie en een halve maand is deze in gebruik en telt 50 patiëntjes. Tegenwoordig waren o.m., behalve minister Heemskerk, de Commissie van Beheer, B. en W. van Leiden en Oegstgeest, de Commissaris der Koningin in Zuid-Holland, leden van Gedeputeerde Staten, de hoofd-ingenieur van Zuid-Holland, eenige Leidsche hoogleraren, de officier van justitie, de inspecteur van het Staatstoezicht bij 't Krankzinnigenwezen J.H.Schuurman Stekhoven. De burgemeester van Leiden voerde 't eerst het woord.De directeur van de gemeentewerken te Leiden, de heer Driessen, gaf alle mogelijke inlichtingen.Verder spraken nog de geneesheer-directeur dr.Van der Kolk, prof.Jelgersma en de heer Schuurman Stekhoven.Na afloop hiervan werd de nieuwe afdeeling bezichtigd.

Tekst en foto's uit het Geillustreerd Christelijk vijf-cents-blad No.7. 1912

Uitgave: Joh. de Liefde-Utrecht

De geschiedenis van kasteel Endegeest gaat terug tot de Middeleeuwen. Al in 1307 wordt melding gemaakt van Endegeest, dat letterlijk ‘aan het einde van de geestgronden’ betekent, op de uitloper van de zandgronden waarop nu bollen worden geteeld. Het kasteel zoals we het nu kennen, werd gebouwd tussen 1647 en 1651. In die tijd was het in bezit van Elisabeth van Schouwen van Endegeest en haar echtgenoot Jacob van Berchem. Hun wapen prijkt dan ook boven de poort van het voorgebouw waardoor we het voorplein betreden. Het voorplein was oorspronkelijk geheel door zuilengalerijen omgeven. In de 19^de eeuw werden die afgebroken zodat de kasteelbewoners beter zicht op het park hadden. Tussen 1801 en 1896 bewoonde de familie Gevers van Endegeest het kasteel. De gemeente Leiden kocht Endegeest in 1896 om er een psychiatrische inrichting in te vestigen.Van het oorspronkelijke interieur is op de verdiepingen weinig meer over. Op de bel-etage echter is de ‘blauwe kamer’ nog in zijn rijke staat, met verzonken raamluiken en wandschilderingen, bewaard gebleven. Onder het hele kasteel loopt het souterrain, bestaand uit kelders met kruis- en tongewelven. De twee kasteelkeukens lagen aan de achterzijde van het kasteel. Leveranciers mochten zich alleen aan deze zijde van het kasteel vertonen en moesten zich met een bootje naar het kasteel laten vervoeren.