Zijn eigen verhaal,gevonden bij het uitruimen van de boekenkast
in mijn ouderlijk huis te Oegstgeest
Herinneringen aan de oorlog 1940-1945
van Teunis Willem Hoogerdijk
Geboren
28 november 1913 te Oegstgeest
Overleden
27 maart 1984 te Leiden

Mijn opleiding heb ik genoten in het voorjaar van 1933 bij
het Korps Luchtdoel Artillerie aan de Croeselaan in Utrecht.

Hier in de Hojel Kazerne is Teunis Willem in opleiding geweest. Ook zijn vader Willem heeft hier in 1896 zijn opleiding gehad bij het Korps Vesting Artillerie
De opleidingsduur was een half jaar en hij is afgezwaaid als Scherpschutter 1e klas op de wapens,het kanon, de mitrailleur, de karabijn en het pistool.
Ook
had hij een extra aantekening als gas ontsmetter.

Teunis Willem,staande 5e van links

Teunis Willem, rechts naast het bord
1939- Bij de voormobilisatie was mijn standplaats Den Helder, Vliegveld de Kooy - Fort Erfprins.
Mijn laatste standplaats was het geheime vliegveld in de gemeente
Slootdorp in de Wieringermeer.
Mijn
belevenissen gedurende de oorlogsdagen van ons peloton L.U.A. gelegerd in de
Wieringermeer gemeente Slootdorp.

Het kraagembleem van de luchtdoelartillerie
Wij
begonnen om 05.00 uur met de
mitrailleurs op te stellen en gebruiksklaar te maken, omdat wij nog nooit met
deze mitrailleurs geschoten hadden moesten we eerst de veerafstelling afregelen. Binnen een kwartier was dit gebeurd
en liepen de vier mitrailleurs als een zonnetje. Het waren Spandau mitrailleurs
uit 1914/1918.

Teunis Willem voorste rij, 3e van links
Omstreeks
10.00 uur kregen wij het bericht dat wij naar Friesland moesten vertrekken.
Ik
werd toen naar de dorpssmid gestuurd om de bajonetten op oorlogssterkte te
slijpen en de leeuwtjes van de helmen te halen. Uit de praktijk wisten wij dat
de meeste dodelijke schoten doel troffen op de leeuwtjes. In Slootdorp bleek dat
de staf uit de stelling Wons reeds gearriveerd was, wat achter was gebleven was
een sergeant die de leiding had over het restant van de manschappen. Er was nog
geen Duitser gezien, zo werd verteld door de aanwezigen soldaten.

Het oorlogszakboekje van Teunis Willem,geschonken aan het kazematten museum in Kornwerderzand
Wij zijn toen, 16 soldaten, een sergeant en een vaandrig van 19 jaar naar Friesland gegaan. Zelf stond ik op de munitiewagen met 4 ton munitie. Bij de afsluitdijk hebben we de schemering afgewacht en zijn toen zonder lichten de dijk overgegaan. We hebben per telefoon melding van gemaakt dat we eraan kwamen. Toen was de brug al opgeblazen en lag de afsluitdijk bezaaid met uitrustingsstukken van de teruggetrokken troepen van de Stelling Wons. De nieuwste artillerietrekkers van D.A.F. op een chassis van Ford en Chevrolet waren gewoon in zee en sluizen gereden.Ik had in het materieel overzicht gelezen dat we zo slecht in het materieel zaten, maar dit wagenpark had ik nog nooit gezien Tegen 01.00 uur s’nachts arriveerde ons peloton in de stelling.De mitrailleurs kregen een plaats in de 2e linie en het geschut werd in de eerste lijn opgesteld. Het geschut, Zwitserse Oerlikons met een kaliber van 20 mm was afkomstig van de vrijwillige luchtafweer van Leeuwarden, betaald door de bevolking van Leeuwarden.
|
|
Het Zwitserse Oerlikon 20 mm geschut |
Bij ons
in de 2e linie stonden vrachtwagens en autobussen, en wat later bleek
met zakken geld afkomstig van verschillende banken. Na aankomst zijn wij meteen
in actie gekomen, gelijktijdig met de L.U.A. uit Leeuwarden. De infanteristen
hadden voor kuilen gezorgd en afgedekt met groene zakken, dus uit de lucht niet
zichtbaar. De Duitsers hadden nergens erg in en omstreeks 05.00 uur kwamen de
eerste voor onze loop. Het was meteen raak, twee vliegtuigen het wad in en twee
wiebelend met een rookpluim naar Leeuwarden. De volgende aanval deden ze op een
andere manier, een stel uit en noorden en een stel uit het zuiden. Wij hadden
niets afgesproken met de bemanning van de Oerlikons, maar wij pakten de
vliegtuigen uit het zuiden en de kanonniers die uit het Noorden. Drie
vliegtuigen het wad in en een terug naar Leeuwarden. Inmiddels hadden de
infanteristen niet stil gezeten, zij waren aan het sjouwen met kachelpijpen. Het
resultaat? Ze hadden hiervan een complete Batterij
Luchtdoel Artillerie gemaakt op
affuiten die konden draaien ( dat deden ze vanuit de bunker) en er kwam nog rook
uit ook. Boven ons zat een verkenningsvliegtuigje en die heeft dat doel
doorgegeven, en prompt kwamen er vier vliegtuigen op af. Twee aanvallende
vliegtuigen verdwenen in de Zuiderzee en de andere twee kozen het hazenpad. In
de tussentijd was er ook een grote aanval op de afsluitdijk, maar daar hebben
wij niets van gezien maar wel veel over gehoord. De Duitsers hadden wel in de
gaten dat ze niet veel opschoten, toen hebben ze het geprobeerd met een aanval
van hun veldartillerie op onze bunkers. Er moet gezegd worden ze
schoten precies op de schietgaten. Maar helaas geen resultaat want we sloten
gewoon de luiken van pantserstaal. Maar daar werd snel een stokje voor gestoken,
de Kapitein belde naar het Paleis in Den Helder en we kregen onmiddellijk
artillerie steun van een jager van de Marine die halverwege de afsluitdijk lag.
Binnen een half uur was de gehele Batterij vernietigd en de bemanning gedood.

Afsluitdijk 1933
|
Luchtfoto van de Afsluitdijk |
Toen
kwam opeens het bericht staakt het vuren, want de oorlog was ten einde. Er kwam
uit Friesland een taxi van Eltax uit Leiden, die heb ik gauw een briefje
meegegeven voor mijn vrouw dat met mij alles in orde was. Terugtocht naar het
eiland Wieringen. Maar hoe? Want wij hadden immers geen vervoer. Goede raad was
duur, want we moesten weg. In opdracht van mijn sergeant ben ik naar de eerste
linie gegaan om te kijken of er een bruikbare wagen te organiseren was. Over de
sluis heen, want de Duitsers hadden er al een brug over heen gelegen. En wat zag
ik daar? Een rijdende Ford V8 vrachtwagen van een aardappelhandel uit Leeuwarden
met een Duitser achter het stuur. Ik roep heel hard troepenvervoer, de Duitser
kijkt en springt uit de vrachtwagen en rent weg. Ik achter het stuur en weer
over de sluis heen. Bij de stelling aangekomen is iedereen snel ingestapt en
vertrokken we naar het eiland Wieringen.
Daar zijn wij ingekwartierd in een school, zondag’s zijn mijn vader en vrouw op bezoek geweest. De maandag daarop zorgde ik voor een verrassing,’s middags stapte ik het stadstrammetje in de Dorpsstraat in Oegstgeest uit en was gelukkig weer veilig en heelhuids thuis. Voor mij was de oorlog afgelopen.

Op wagen 2e van links Teunis Willem Hoogerdijk
![]() |
For his own story in English click on D-DAY Normandy and beyond |
|
Het monument voor Kapitein Boers en Luitenant Ham |
|
|
|
|
Monument voor zij die vielen in de Wons stelling". De Wonsstelling was een verdedigings linie welke voor de afsluitdijk lag van Makkum via Wons naar Zurich. De hier gelegen soldaten hebben in "Kazematten" van opgeworpen aarde moedig getracht de vijand te keren zij werden veelvuldig door vijandelijke vliegtuigen bestookt hier zijn dus voorzover bekend de enige slachtoffers gevallen voor de strijd om de afsluitdijk.
foto's van Richard Dirks,vrijwilliger bij het kazemattenmuseum Kornwerderzand |

|
|
|
|
|
|
Voor meer informatie over het korps luchtdoelartillerie ga naar: www.luchtdoelartillerie.nl/
|
Kazematten museum Kornwerderzand Klik op de voorbunker voor een bezoek |
|
Een pagina die gewijd is aan de gebeurtenissen op en rondom het vliegveld Valkenburg in de meidagen van 1940. |
"FROM NORMANDY TO HITLER'S EAGLE'S NEST"
This is the title from a book Dr. Stephen E. Ambrose wrote about the men from:
E company, 506th PIR, 101 Airborne Division
| TEKEN DE
PETITIE
Deze online petitie is
bestemd voor de Duitse lokale autoriteiten in Sandbostel, die toestaan dat
dit voormalig KZ door verval wordt aangetast en geen enkel initiatief nemen
om dit voormalig kamp van de ondergang te redden. Zowel de burgerbevolking
als de lokale overheid meent dat het geldverspilling is om dit verval tegen
te gaan. Lees hier alle informatie en ondersteun onze petitie en Teken Hier! U kunt deze
petitie gewoon in het Nederlands ondertekenen. De petitie wordt ondersteund
door:
|
